197165

Υπάρχει κρίση, είναι γεγονός αδιαμφησβήτητο. Έχω κάποιους δικούς μου δείκτες που δείχνουν οικονομική και κοινωνική κρίση. Βασικότερος; Πριν από δέκα χρόνια, ο Πάρης Κασιδόκωστας, είχε επίσημη σχέση με την Πάρις Χίλτον και βρισκόταν στην Αμερική. Σήμερα, ο Πάρης Κασιδόκωστας τα έχει με την Τάμτα Κοντουάτζε και γυρνάνε στα Κουφονήσια. Από την άλλη μεριά, η χρυσή κληρονόμος έγινε ασημένια και μάλλον έχει εκπέσει των ευγενών μετάλλων, βρίσκεται στη Μύκονο και με μάνατζερ τον κ. Ρέβη (πρώην μάνατζερ της Τζούλιας Αλεξανδράτου), θα «κάνει» για ένα βράδυ την Disk Jokey σε γνωστό μαγαζί του νησιού, έναντι του ευτελούς ποσού (όπως ακούγεται), των ογδόντα χιλιάδων ευρώ. Η Πάρις έχει πάψει εδώ και καιρό να αποτελεί σημαντικό μέλος του διεθνούς Jet set και σουλατσάρει στα ανά τον κόσμο resort κάνοντας τις χυδαϊστή λεγόμενες «αρπαχτές». Όλα μπορώ να τα ανεχθώ, αλλά ότι ο κ. Ρέβης δεν πλήρωσε ούτε επαγγελματία φωτογράφο, ανέβασε δε φωτογραφίες από το νησί των ανέμων της Πάρις στο Instagram από το κινητό του, το θεωρώ πράξη ανάρμοστη και για το νησί και για την Πάρις.

Μετά από την ομολογουμένως μεγάλη εισαγωγή σχετικά με την κρίση στην χώρα και την Πάρις, ας μιλήσουμε για φόρους!!! Έτοιμο το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που μέσα στον καυτό Αύγουστο θα κατακεραυνώσει τους απανταχού του Αιγαίου και Ιονίου φοροφυγάδες, θα κλείσει υπαίθρια μπαρ, παγωτατζήδες σε καροτσάκια, Αλβανούς με λουκουμάδες και μαλλί της γριάς σε παραλίες και κυρίως … Κινέζες που κάνουν μασάζ στις κοσμικές πλαζ. Το όλο θέμα θα θέλαμε να το «δέσουμε» με αυτό που τους δύο μήνες του καυτού καλοκαιριού, είναι το μόνο που θυμίζει Ελλάδα. Δεν άκουσα; Ποια Ακρόπολη και μπούρδες, εκεί πάνε τα σχολεία για τριήμερη, ένα είναι το Land Mark της Ελλάδας το καλοκαίρι… Μύκονοοοοοοος.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν. Φθάνεις στο (ελάχιστα ανταποκρινόμενο στην κίνηση) αεροδρόμιο του νησιού και βλέπεις έξω ένα στόλο από μαύρα van ταξί με σκούρα τζάμια. Είπαμε, celebrities αλλά κυκλοφορούν και παπαράτσι. Κάνεις το λάθος και αντί να πάρεις το λεωφορείο μπαίνεις μέσα. Χλιδή, ο οδηγός με κοντομάνικο πουκάμισο και γραβάτα (όπως στην παλιά Εγνατία Τράπεζα) σου ανοίγει την πόρτα, κλιματιστικό στο φουλ, ηχητικό με απαλή μουσική, η κοπελιά ξετρελαίνεται και σε πέντε λεπτά έφτασες (τέσσερα χιλιόμετρα είναι η απόσταση). Τότε ακούς την ταρίφα, εξήκοντα ευρώ. Κιτρινίζεις αλλά ένας χλιδάτος τα δίνει και φυσικά δεν ζητάει απόδειξη (όχι ότι θα σου δίνανε επειδή το PoS δεν έχει σήμα στο καρακέντρο του νησιού, σύμφωνα με τον οδηγό). Μεταφραζόμενο σε πρόστιμο εάν εκεί γύρω υπήρχαν τίποτα περίεργοι του Σ.Δ.Ο.Ε. παίζοντας τους τουρίστες σε πρόστιμο 7,20 λεπτών του ευρώ, όθεν ο ταξιτζής σου τα δίνει και σου λέει να πας να πάρεις καμιά τυρόπιτα. Με το νέο σχέδιο νόμου όμως ο επαγγελματίας θα πρέπει να καταβάλει το εξοντωτικό ποσό των 250 ευρώ και επειδή θα επαναλάβει την παράβαση εντός της επόμενης πενταετίας (για την ακρίβεια εντός του επομένου πεντάλεπτου), το πεντακοσάρικο θα πέφτει σύννεφο.

Φθάνεις στο ξενοδοχείο και ανακαλύπτεις ότι οι φωτογραφίες στο Booking com δεν είχαν και πολύ σχέση με το δωμάτιο που έδειχνε ο ιστότοπος, βλέπεις μεν το απέραντο γαλάζιο πλην όμως όχι της θάλασσας, αλλά της πετσέτας θαλάσσης του απέναντι, το κλιματιστικό είναι οικολογικό (κρύο τον χειμώνα και ζεστό το καλοκαίρι), το κρεβάτι κομματάκι στενό, αλλά είπαμε, είσαι Μύκονοοοοοοος.

Ξεκινάς για την πιο κοσμική παραλία. Βλέπεις κάποιες άδειες ξαπλώστρες πρώτες στο κύμα και πας να ξαπλώσεις. Σε πλησιάζει ένας κύριος τεραστίων διαστάσεων ανατολικής προελεύσεως και σε ρωτάει αν έχεις κάνει κράτηση. Λες όχι και σου απαντάει ότι όλες οι ξαπλώστρες είναι ρεζερβέ. Έχεις δύο επιλογές, η μία να κάνεις απέλπιδες προσπάθειες σε διπλανά beach bar με το ίδιο αποτέλεσμα, κινδυνεύοντας να γίνεις ρόμπα στην κοπέλα που σέρνεις μαζί σου, επειδή στην Αθήνα της έλεγες ότι «πάμε στα δικά μου μέρη» και γίνεται αντιληπτό ότι δεν σε ξέρει ούτε η μάνα σου ή να εναποθέσεις το ευτελές φιλοδώρημα των πενήντα ευρώ στον ευμεγέθη κύριο, ο οποίος θα σε βρει λόγω ακύρωσης μία τελευταία ομπρέλα με δύο ξαπλώστρες, στην τελευταία σειρά δίπλα στην άσφαλτο. Φυσικά το πενηντάρικο ανήκει στην «σκιώδη οικονομία» και συνεπώς δεν υφίσταται λόγος για φορολογικά έσοδα.

Η κοπελιά παραγγέλνει ένα κοκτέιλ margarita (έπινε και στη μάνα της), εσύ ένα κρύο τσάι (μπας και δώσεις κάτι λιγότερο) και τελικά μαθαίνεις πως το σύνολο των παροχών (ξαπλώστρες μετά ομπρέλας, κουβάς με παγάκια πλέον εμφιαλωμένου νερού σε γυάλινο μπουκάλι, το margarita και το τσάι ζεστό σαν κάτουρο) κοστίζει διακόσια πενήντα ευρώ. Έρχεται και μία απόδειξη και την βάζουν σε περίοπτη θέση στην ομπρέλα (να φαίνεται από μακριά). Από κοντά θα δεις ότι έχει λάθος ημερομηνία (μια εβδομάδα πριν – αυτή η ταμειακή μηχανή), χρώμα ελαφρώς κιτρινωπό, μία σχετική ακαμψία από τον ήλιο τόσων ημερών, τρύπες σε διάφορα σημεία από τα να τοποθετείται στο καρφί της ομπρέλας επανειλημμένως την τελευταία εβδομάδα και γενικά θυμίζει επικύρωση ανωμάλου δικαιοπραξίας, ως έγγραφο παμπάλαιας χειρόγραφης διαθήκης. Αν φυσικά συλληφθεί ο παραβάτης, με δεδομένο ότι και οι υπόλοιπες πενήντα σετ ομπρέλες τα ίδια έχουν, θα του επιβληθεί με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και πάλι το εξοντωτικό πρόστιμο των 250 ευρώ, ήτοι μια ομπρέλα λιγότερο. Εσύ στο μεταξύ έχεις καταλάβει ότι το «μπάτζετ» των διακοπών άρχισε να μειώνεται επικίνδυνα, επειδή πάνε τριακόσια ευρώ με το καλημέρα (ήτανε και το tip του φουσκωτού).

Το βράδυ πρέπει να πας την κοπέλα σε in μπαρ του νησιού και εκεί θα παιχθεί πάλι το ίδιο σκηνικό. Δεν έχεις κάνει κράτηση (και τηλέφωνο να έπαιρνες θα σου λέγανε ότι δεν υπάρχει τραπέζι), άρα πάει το πενηντάρικο, σε βάζουν κάπου μισοκαθισμένο στο μπαρ, μπροστά στην πίστα είναι τετράδες με πανέμορφες κοπελιές και η δικιά σου έχει ξινίσει τα μούτρα και κάποια στιγμή ξεκινάει το τελετουργικό. Μία τετράδα σηκώνεται όρθια, αρχίζει να λικνίζεται ανάλογα με τη μουσική (από hip-hop έως τσιφτετέλι) και κάνει την εμφάνισή του ο Άραβας, κάτι χειρότερο από ταινίες με τον Βουτσά. Κάτι σε κοντό χοντρό και μελαμψό, πως είναι ο George Clooney;, καμία σχέση, αν και ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του πιο «ανδροπρεπή». Επειδή η ιστοσελίδα είναι φορολογικού περιεχομένου, να σας ενημερώσουμε ότι οι κοπελιές για τη συγκεκριμένη παροχή αποκαλούνται «γλάστρες» χρεώνουν ένα πενηντάρικο τη φορά και οι υπηρεσίες τους εξαντλούνται στο να χτυπάνε παλαμάκια στον Άραβα. Η συγκεκριμένη παροχή είναι περιστασιακή και μάλλον ο Εμίρης δεν εκδίδει «τίτλο κτήσης». Τώρα αν ο Άραβας ζητήσει αποκλειστική συντροφιά, θα ειδοποιηθεί Αλβανός με μηχανάκι και «εστεμμένη» πίσω του να συντροφεύσει τον Εμίρη. Το θέμα βέβαια είναι πως οι τύποι από την κάτω πλευρά της Μεσογείου που διαθέτουν ρευστά, θέλουν να τους κάνουν παρέα επειδή είναι εκπληκτικές προσωπικότητες. Για το λόγο αυτό συνηθίζεται η «εστεμμένη» να λαμβάνει ως δώρο κόσμημα αξίας περίπου δέκα χιλιάδων ευρώ, το οποίο η ίδια αυθόρμητα το έδειξε στον Εμίρη κατά τη βόλτα τους στα σοκάκια του νησιού να φιγουράρει σε γνωστό κοσμηματοπωλείο. Το κόσμημα αγοράζεται, την άλλη μέρα που θα φύγει ο Εμίρης θα επιστραφεί στον κοσμηματοπώλη από την «εστεμμένη» η οποία θα λάβει ως προμήθεια το ποσό των τριών χιλιάδων ευρώ, το δε κόσμημα θα αναπαύεται πάλι στην ίδια θέση μέχρι να έρθει ο επόμενος Εμίρης που θα το αγοράσει στην επόμενη «εστεμμένη». Δεν πιστεύω να ψάχνετε καμία απόδειξη στην όλη ιστορία… Φυσικά, το κοσμηματοπωλείο διέθετε PoS, ο Αλβανός όμως συνοδός το πήρε για κινητό και κυνηγούσε Pokemon με συνέπεια να μην υπάρξει και πάλι έκδοση απόδειξης, στην παρούσα δε περίπτωση και με το παλιό σύστημα και με το καινούργιο, θα επιβαλλόταν πρόστιμο 1.200 ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση και επειδή κουραστήκαμε να αναφερόμαστε συνεχώς στην μίζερη πλευρά της Ελλάδας, κάτι που δεν μας ταιριάζει ως Έλληνες, γνήσιους απόγονους του Αριστοτέλη (Ωνάση) και άλλων μεγάλων του γένους, σας παραθέτουμε αμέσως μετά το Μενού με τις αντίστοιχες χρεώσεις του NAMMOS στη συναυλία της 28ης Ιουλίου του Αντώνη Ρέμου με τους Gipsy Kings (staying alive). Για όσους δεν μπορέσουν να παραβρεθούν αυτοπροσώπως, επειδή σίγουρα δεν τους λείπει το χιλιάρικο αλλά δεν βρίσκουν άλλους εννέα για να κλείσουν τραπέζι, μπορούν να απολαύσουν τη συναυλία την επόμενη ημέρα, στο άνετο sale των 42 τ.μ. στο κέντρο της Αθήνας, παρέα με μια εξάδα μπίρες από τα Lidl (προσφορά στις 4 + 2 δώρο), από το You tube. Εξάλλου, ποτέ δεν μου άρεσε το «Prawn tempura in chill seasame dressing», πάντα προτιμούσα το πιτόγυρο με έξτρα κρεμμύδι από τη «γυροβολιά».  Όταν ο Αντώνης θα τραγουδήσει «τα σχοινιά» του Παντελίδη (γιατί θα το πει το άσμα), εσείς κοιτάξτε απέναντι. Αν και δεν θα δείτε τη θάλασσα της Μυκόνου αλλά τη μπουγάδα της γειτόνισσας στα δικά της σχοινιά, τελικά όλα είναι θέμα μυαλού και διάθεσης. Ανοίξτε το παραθυράκι του μπάνιου για να κάνει λίγο ρεύμα και να κατεβάσει την θερμοκρασία, το μαρσάρισμα που ακούτε δεν είναι από τον πιτσιρικά που κάνει φιγούρα δώδεκα η ώρα το βράδυ αλλά από τα ταχύπλοα που φέρνουν τους celebrities, θα είναι και η Paris εκεί και …. Καλή ατέλειωτη διασκέδαση στην Μύκονοοοοοοος………