Skip to content

Κατηγορία: Γενικού Ενδιαφέροντος

Μέχρι πότε μπορώ να διεκδικήσω την αποζημίωση μου λόγω απόλυσης;

Μέχρι πότε μπορώ να διεκδικήσω την αποζημίωση μου λόγω απόλυσης;

Η καταβολή αποζημίωσης στον εργαζόμενο είναι απαραίτητη προϋπόθεση νομιμότητας της απόλυσής του. Σε περίπτωση που δεν του καταβληθεί, η αποζημίωση είναι άκυρη και ο ίδιος δικαιούται να τη ζητήσει. Ωστόσο, θα πρέπει να τη διεκδικήσει εντός της εξάμηνης προθεσμία που προβλέπει το άρθρο 6 παράγραφος τα 2 του Νόμου 3198/1955, ειδάλλως η αξίωσή του αποσβήνεται.

Δείτε περισσότερα στο www.dikigorosergatologos.gr

H αρχή του τέλους για τις συντάξεις χηρείας

H αρχή του τέλους για τις συντάξεις χηρείας

Ριζικές αλλαγές φέρνει ο ασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου στις συντάξεις χηρείας ή θανάτου που θα εκδοθούν από εδώ και πέρα. Στόχος είναι η εξοικονόμησης 177 εκατ. ευρώ από φέτος μέχρι και το 2019.

Η βασική αλλαγή που φέρνει ο νόμος Κατρούγκαλου αφορά το γεγονός ότι εφεξής, ο επιζών σύζυγος

δικαιούται σύνταξη θανάτου μόνο εφόσον έχει συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας του κατά το χρόνο θανάτου του συνταξιούχου ή ασφαλισμένου. Εφόσον έχει συμπληρώσει το 52ο έτος της ηλικίας του, δικαιούται σύνταξη για διάστημα τριών (3) ετών. Μετά την πάροδο των 3 ετών αυτών η καταβολή σύνταξης αναστέλλεται μέχρι τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Εφόσον δεν έχει συμπληρώσει το 52ο έτος της ηλικίας του, ο επιζών σύζυγος δικαιούται σύνταξη για διάστημα τριών (3) ετών.

Η σύνταξη θανάτου την οποία μπορεί να λάβει ο επιζών σύζυγος αντιστοιχεί στο 50% της σύνταξης του θανόντος συζύγου.

Πίνακας: Εξοικονόμηση 177 εκατ. ευρώ μέχρι το 2019 από τις μειώσεις στις συντάξεις χηρείας

H αρχή του τέλους για τις συντάξεις χηρείας
Με βάση τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος “Ήλιος”, τον Ιούλιο του 2015, οι κύριες  συντάξεις θανάτου ή χηρείας ανέρχονταν σε  594.227 (επί συνόλου 2.914.505) ή το 20%. Οι επικουρικές συντάξεις θανάτου ή χηρείας ανέρχονταν σε 350.451 (επί συνόλου 1.223.3520 ή  το 28%. Η ετήσια δαπάνη για κύριες συντάξεις χηρείας ανέρχεται σε 3,4 δις. ευρώ, ενώ για τις επικουρικές συντάξεις χηρείας η ετήσια δαπάνη ανέρχεται σε 468 εκατ. ευρώ. Με άλλα λόγια οι ετήσιες δαπάνες για κύριες και επικουρικές συντάξεις θανάτου ξεπερνούν τα 4 δις. ευρώ ή το 13% της ετήσιας εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης (πλην ΕΚΑΣ).

Τι προβλέπει αναλυτικά ο νόμος

Ο νόμος έχει προβλέψεις για συντάξεις θανάτου για εγγάμους, για διαζευγμένους αλλά και για το πότε χάνεται το συγκεκριμένο δικαίωμα.

Σύνταξη θανάτου για έγγαμους

Σε περίπτωση θανάτου συνταξιούχου ή ασφαλισμένου του Δημοσίου, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει το χρόνο ασφάλισης που απαιτείται για την συνταξιοδότηση λόγω γήρατος ή αναπηρίας, δικαιούνται σύνταξη τα παρακάτω μέλη της οικογένειας του:

– Ο επιζών σύζυγος, εφόσον έχει συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας του κατά το χρόνο θανάτου του συνταξιούχου ή ασφαλισμένου. Εφόσον έχει συμπληρώσει το 52ο έτος της ηλικίας του, δικαιούται σύνταξη για διάστημα τριών (3) ετών. Μετά την πάροδο των 3 ετών αυτών η καταβολή σύνταξης αναστέλλεται μέχρι τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Εφόσον δεν έχει συμπληρώσει το 52ο έτος της ηλικίας του κατά τον παραπάνω χρόνο, δικαιούται σύνταξη για διάστημα τριών (3) ετών.

Οι παραπάνω περιορισμοί δεν εφαρμόζονται εφόσον και για όσο χρόνο ο επιζών σύζυγος, κατά το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, έχει τέκνο ή τέκνα που υπάγονται στους όρους της παρακάτω παραγράφου ή είναι ανίκανος για την άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος κατά ποσοστό 67% και άνω.

–  Τα νόμιμα τέκνα, τα νομιμοποιηθέντα, τα αναγνωρισθέντα, τα υιοθετηθέντα και όσα εξομοιώνονται με αυτά, με την προϋπόθεση ότι:

α) είναι άγαμα και δεν έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους. Το όριο αυτό παρατείνεται μέχρι του 24ου έτους, εφόσον φοιτούν σε ανώτερες ή ανώτατες αναγνωρισμένες σχολές του εσωτερικού ή του εξωτερικού ή σε Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης ή Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης, ή

β) κατά το χρόνο του θανάτου του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου είναι ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία, εφόσον η ανικανότητά τους επήλθε πριν από την συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας τους. Στην περίπτωση αυτή η σύνταξη εξακολουθεί να καταβάλλεται και μετά τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας.

Σύνταξη θανάτου για διαζευγμένους

Ο διαζευγμένος σύζυγος, εφόσον πληροί αθροιστικά τις παραπάνω προϋποθέσεις της για τον επιζώντα σύζυγο και επιπλέον τις εξής προϋποθέσεις:

α) Ο πρώην σύζυγος, κατά τη στιγμή του θανάτου του, να κατέβαλλε σε αυτόν διατροφή που είχε καθοριστεί είτε με δικαστική απόφαση είτε με μεταξύ τους σύμβαση,

β) Να είχε συμπληρώσει δέκα (10) έτη έγγαμου βίου, μέχρι τη λύση του γάμου με αμετάκλητη δικαστική απόφαση,

γ) Το διαζύγιο να μην οφείλεται σε ισχυρό κλονισμό της εγγάμου συμβιώσεως υπαιτιότητας του αιτούντος τη σύνταξη,

δ) Το μέσο μηνιαίο ατομικό φορολογητέο εισόδημά του να μην υπερβαίνει το διπλάσιο του ποσού του επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφαλίστων Υπερηλίκων που καταβάλλεται από τον ΟΓΑ (720 ευρώ/μήνα ή 8640 ευρώ /έτος).

ε) Να μην έχει τελεστεί άλλος γάμος ή σύμφωνο συμβίωσης.

Πότε χάνεται το δικαίωμα σύνταξης θανάτου

Ο επιζών σύζυγος δεν δικαιούται σύνταξη αν ο θάνατος του συνταξιούχου ή ασφαλισμένου συζύγου επήλθε πριν από την πάροδο πέντε (5) ετών από την τέλεση του γάμου, εκτός αν:

α) Ο θάνατος οφείλεται σε ατύχημα εργατικό ή ατύχημα εκτός εργασίας ή ανθρωποκτονία,

β) Κατά τη διάρκεια του γάμου γεννήθηκε ή με το γάμο νομιμοποιήθηκε, αναγνωρίσθηκε ή υιοθετήθηκε τέκνο,

γ) Η χήρα κατά το χρόνο του θανάτου τελεί σε κατάσταση εγκυμοσύνης, η οποία δεν διεκόπη και γεννήθηκε ζων τέκνο,

δ) Συντρέχει η περίπτωση ανασυστάσεως προϋπάρξαντος γάμου, αρκεί οι τελεσθέντες γάμοι, δηλαδή ο αρχικός και ο εξ ανασυστάσεως, κατά τη διάρκεια του οποίου απεβίωσε ο σύζυγος, να έχουν διαρκέσει τουλάχιστον πέντε (5) χρόνια συνολικά, και ο εξ ανασυστάσεως να διήρκησε τουλάχιστον 6 μήνες.

– Το δικαίωμα σύνταξης, λόγω θανάτου, των ανωτέρω δικαιούχων καταργείται:

α) Με το θάνατο του δικαιούχου,

β) Με την τέλεση γάμου του δικαιούχου ή σύναψη συμφώνου συμβίωσης,

γ) Με τη συμπλήρωση των προαναφερθέντων οριζόμενων ορίων ηλικίας

δ) Από τότε που, με νεότερη κρίση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, έπαυσε η ανικανότητα για εργασία.

Ποσό της σύνταξης θανάτου

Το ποσό της σύνταξης των ανωτέρω δικαιούχων, υπολογίζεται επί του ποσού της σύνταξης που ελάμβανε ο θανών συνταξιούχος λόγω γήρατος ή αναπηρίας ή θα εδικαιούτο ο θανών κατά το χρόνο του θανάτου του αν κατά το χρόνο του θανάτου του καθίστατο ανάπηρος κατά ποσοστό 80% και επιμερίζεται, ως εξής:

α) Για τον επιζώντα σύζυγο ποσοστό 50% της σύνταξης. Εάν ο γάμος έλαβε χώρα μετά την απονομή της σύνταξης γήρατος του θανόντος, περιορίζεται αυτή ως ακολούθως:

Αν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του αποβιώσαντος και της συζύγου του, αφαιρουμένου του διαστήματος του γάμου τους, είναι μεγαλύτερη από δέκα έτη, η σύνταξη του επιζώντος συζύγου, υφίσταται, για κάθε πλήρες έτος διαφοράς, μείωση που καθορίζεται σε:

– 1% για τα έτη από το 10ο και το 20ό έτος.
– 2% για τα έτη από το 21ο έως το 25ο έτος.
– 3% για τα έτη από το 26ο έως το 30ό έτος.
– 4% για τα έτη από το 31ο έως το 35ο έτος.
– 5% για τα έτη από το 36ο και άνω.

β) Για τον διαζευγμένο, εφόσον ο γάμος είχε διαρκέσει δέκα (10) έτη έως τη λύση του με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, το ποσό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος επιζών σύζυγος επιμερίζεται κατά 75% στο χήρο και 25% στον διαζευγμένο. Για κάθε έτος εγγάμου βίου πέραν του δεκάτου (10ου) και μέχρι το τριακοστό πέμπτο (35ο) έτος διάρκειας του γάμου, το ποσοστό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος μειώνεται κατά 1% στο χήρο και αυξάνεται αντίστοιχα κατά 1% στον διαζευγμένο.

Προκειμένου περί έγγαμου βίου, που διήρκησε πλέον των τριάντα πέντε (35) ετών έως τη λύση του κατά τα ανωτέρω, το ποσό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος επιμερίζεται κατά 50% στο χήρο και 50% στον διαζευγμένο. Εάν ο θανών δεν καταλείπει χήρο, ο διαζευγμένος δικαιούται το αυτό ποσοστό του διαζευγμένου, κατά τα ως άνω, της σύνταξης που θα δικαιούταν ο χήρος. Σε περίπτωση περισσοτέρων του ενός δικαιούχων διαζευγμένων το αναλογούν για τον/την διαζευγμένο/η κατά τα ως άνω ποσοστά ποσό σύνταξης κύριας και επικουρικής επιμερίζεται εξίσου μεταξύ αυτών.

γ) Για κάθε παιδί ποσοστό 25% της σύνταξης. Αν πρόκειται για παιδί ορφανό και από τους δύο γονείς, το παραπάνω ποσοστό διπλασιάζεται, εκτός αν το ορφανό παιδί δικαιούται σύνταξη και από τους δύο γονείς, οπότε το ποσοστό της δικαιούμενης σύνταξης δεν διπλασιάζεται.

– Το συνολικό ποσό της σύνταξης λόγω θανάτου του επιζώντος συζύγου και των τέκνων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό της σύνταξης του θανόντος. Σε περίπτωση που το άθροισμα των ποσοστών των δικαιούχων υπερβαίνει το ποσό της σύνταξης του θανόντος περιορίζεται ισόποσα το ποσοστό των τέκνων.

– Εάν ο θανών εγκαταλείπει τέκνα και η σύνταξη καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο μειωμένη, το ποσό της σύνταξης που περικόπτεται επιμερίζεται στα τέκνα. Σε περίπτωση που εκλείψουν οι προϋποθέσεις για χορήγηση ποσοστού σύνταξης θανάτου στα τέκνα, το ποσό της σύνταξης που περικόπτεται δεν καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο.

– Στον επιζώντα σύζυγο καταβάλλεται ολόκληρη η σύνταξη για μία τριετία από την πρώτη του επομένου του θανάτου μήνα.

Μετά την πάροδο της τριετίας, σε περίπτωση που ο επιζών εργάζεται ή αυτοαπασχολείται ή λαμβάνει σύνταξη από οποιαδήποτε πηγή, η σύνταξη περιορίζεται στο 50% της σύνταξης λόγω θανάτου, έως τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Μετά τη συμπλήρωση του ορίου αυτού ο επιζών σύζυγος λαμβάνει το 50% της σύνταξης που ελάμβανε ο θανών συνταξιούχος λόγω γήρατος ή αναπηρίας ή θα εδικαιούτο ο θανών κατά το χρόνο του θανάτου του.

Εάν ο επιζών των συζύγων, κατά την ημερομηνία θανάτου, είναι ανάπηρος σωματικά ή πνευματικά σε ποσοστό 67% και άνω, λαμβάνει ολόκληρη τη σύνταξη, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η αναπηρία του, ανεξαρτήτως άλλων προϋποθέσεων.

– Εφόσον, εντός χρονικού διαστήματος πέντε (5) ετών από την πρώτη καταβολή σύνταξης λόγω θανάτου, ο άνεργος επιζών ή διαζευγμένος σύζυγος προσληφθεί ως μισθωτός ή προχωρήσει σε έναρξη οικονομικής δραστηριότητας ως αυτοαπασχολούμενος, οι ασφαλιστικές του εισφορές καταβάλλονται από το Δημόσιο για διάστημα δύο (2) ετών.

Κάθε διάταξη που ρυθμίζει διαφορετικά το ανωτέρω θέμα καταργείται. Καταβαλλόμενες συντάξεις που εκδόθηκαν βάσει ρυθμίσεων που καταργούνται στο εξής, διατηρούνται ως έχουν, με την επιφύλαξη εφαρμογής του άρθρου 14 του παρόντος νόμου (σ.σ. επαναϋπολογισμός συντάξεων με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης).

Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που ο θάνατος επέρχεται μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος άρθρου.

Χωρίς κίνητρα αυτοκαταγγελίας ξεχάστε τα εκατομμύρια από τις λίστες φοροδιαφυγής

Χωρίς κίνητρα αυτοκαταγγελίας ξεχάστε τα εκατομμύρια από τις λίστες φοροδιαφυγής

Του Παναγιώτη Στάθη

Σε τέλμα οδηγούνται οι επιδιώξεις της κυβέρνησης και των διωκτικών αρχών για είσπραξη μεγάλων κεφαλαίων από την φοροδιαφυγή, αν τελικά επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες για προσπάθεια παγώματος εκ μέρους των θεσμών της ρύθμισης για την παροχή κινήτρων σε όσους φορολογουμένους αποκαλύψουν εθελοντικά αδήλωτα εισοδήματα που διατηρούν στην Ελλάδα.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι θεσμοί αλλά κυρίως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι αντίθετοι τόσο στη θεσμοθέτηση ευνοϊκών διατάξεων για φοροφυγάδες όσο και στη θεσμοθέτηση ειδικών διατάξεων που θα προβλέπουν τον επαναπατρισμό κεφαλαίων στην Ελλάδα από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η είδηση αυτή,αν τελικά ισχύσει, όπως την αξιολογούν οι οικονομικές διωκτικές αρχές οδηγεί μαθηματικά σε δραστικό περιορισμό των επιδιώξεων για είσπραξη μεγάλων κεφαλαίων αφού η διατύπωση εισαγγελικής πηγής είναι απολύτως ενδεικτική:

“Αν κάποιος ξέρει πως εφόσον αυτοκαταγγελθεί θα πληρώσει το ίδιο ποσό με αυτό που θα πληρώσει αν τον πιάσουμε και δεν θα αποφύγει και την ποινική διαδικασία, πέστε μου έναν λόγο για να το κάνει. Θα πάρει το ρίσκο γιατί σου λέει, μπορεί να μην φτάσουν τελικά σε μένα”.

Ο αντίλογος έχει να κάνει βέβαια με το ηθικό πρόβλημα για τους συνεπείς φορολογούμενους , οι οποίοι κατέβαλλαν τους φόρους στην ώρα τους και θα πληρώσουν – τελικά- περισσότερα από τους φοροφυγάδες. Όμως , όπως εξηγεί η ίδια πηγή, σε ειδικές συνθήκες όπως αυτές που ζούμε, λαμβάνονται και ειδικές αποφάσεις. Σημειώνει δε πως ο μοναδικός νόμος που είχε απήχηση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ήταν ο νόμος Βαλαβάνη  για τις 100 δόσεις, αφού το κίνητρο της υπαγωγής όπου πλήρωνες τα οφειλόμενα χωρίς τα πρόστιμα οδήγησε πολλούς στο δημόσιο ταμείο.

Στη Γερμανία

Η ίδια πηγή εκφράζει την απορία της για τη μη εφαρμογή αυτού του μοντέλου και στην Ελλάδα αφού πλέον τα ερευνητικά περιθώρια λόγω και του θέματος της παραγραφής στενεύουν επικίνδυνα. Άλλωστε  λίγες μέρες πριν εκπνεύσει το 2015 η κυβέρνηση “έδωσε” χρόνο στον χρόνο  που χρειάζονται οι δικαστικές αρχές για να εισπράξουν χρήματα από τις λίστες φοροδιαφυγής.

Ουσιαστικά έδωσε προθεσμία ενός χρόνου στις εισαγγελικές και δικαστικές αρχές της χώρας αφού οι παραγραφές για τις αξιώσεις του δημοσίου από τις 7 λίστες φοροδιαφυγής και τις χρήσεις των οικονομικών ετών που αναφέρονται οι καταθέσεις είχαν καταληκτική ημερομηνία τις 31/12/15 κάτι που ουσιαστικά σήμαινε πως παραγράφονταν  το δικαίωμα του δημοσίου να εισπράξει τα χρήματα από βεβαιωμένη  φοροδιαφυγή. Η κυβέρνηση παρέτεινε κατά ένα έτος αυτές τις προθεσμίες με άρθρο 22 του ν.4337/2015.

Έτσι η ίδια πηγή θυμίζει πως ανάλογη ρύθμιση για  μη πληρωμή των προστίμων αλλά το φόρου που αναλογεί χωρίς προσαυξήσεις σε περίπτωση αυτοκαταγγελίας, ισχύει και στην Γερμανία. “Γιατί όχι σε μια χώρα που έχει τόση ανάγκη να εισρεύσει  χρήμα στο δημόσιο ταμείο;”

ΟΠΕΚΕΠΕ: Έως τις 15 Ιουνίου οι αιτήσεις για την εξισωτική

ΟΠΕΚΕΠΕ: Έως τις 15 Ιουνίου οι αιτήσεις για την εξισωτική

Προθεσμία έως τις 15 Ιουνίου για να υποβάλλουν τις αιτήσεις για την ενιαία ενίσχυση του 2016, έχουν οι κτηνοτρόφοι, που θέλουν να συμμετάσχουν στο Μέτρο 13 “Ενισχύσεις σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από φυσικά ή άλλα ειδικά μειονεκτήματα”, σύμφωνα με την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος που δημοσιεύτηκε στη Διαύγεια.

Η Δημόσια Δαπάνη της Πρόσκλησης ανέρχεται μέχρι τα 105 εκατ. ευρώ για τις ορεινές περιοχές και μέχρι τα 55 εκατ. ευρώ για τις περιοχές με φυσικούς περιορισμούς εκτός των ορεινών.
Όπως αναφέρεται στην πρόσκληση, “ως καταληκτική ημερομηνία ορίζεται η καταληκτική ημερομηνία υποβολής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης 2016”.

Η Δημόσια Δαπάνη της Πρόσκλησης για τα Υπομέτρα 13.1 και 13.2 ανέρχεται μέχρι το ποσό των 160.000.000 ευρώ το οποίο είναι συγχρηματοδοτούμενο και κατανέμεται ως εξής:

Για το Υπομέτρο 13.1 (ορεινές περιοχές) το ποσό ανέρχεται μέχρι 105.000.000 ευρώ και για το Υπομέτρο 13.2 (περιοχές με φυσικούς περιορισμούς εκτός των ορεινών) το ποσό ανέρχεται μέχρι 55.000.000 ευρώ.

Οι πιστώσεις αυτές θα βαρύνουν τον Προϋπολογισμό του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ( Π.Δ.Ε.), ΣΑΕ 082/1.

Δικαιούχοι – Κριτήρια επιλεξιμότητας – Δεσμεύσεις δικαιούχων Μέτρου 13


Α. Δικαιούχοι του Μέτρου μπορούν να κριθούν φυσικά και νομικά πρόσωπα, τα οποία:

1. Είναι ενεργοί γεωργοί κατά την έννοια του άρθρου 9 Καν (ΕΕ) 1307/2013, όπως εξειδικεύεται με το άρθρο 3 της Υπουργικής Απόφασης 104/7056 «Εθνικές επιλογές, διοικητικά μέτρα και διαδικασίες εφαρμογής των άμεσων ενισχύσεων κατ’ εκτέλεση του Καν. (ΕΕ) 1307/2013 και του Καν. (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου» (ΦΕΚ 147Β/22.1.2015).

2. Ασκούν γεωργική δραστηριότητα :

α) εντός των ορεινών περιοχών.

β) εντός των μειονεκτικών περιοχών σύμφωνα με την υφιστάμενη οριοθέτηση

3. Είναι ενήλικα άτομα (στην περίπτωση δικαιούχων φυσικών προσώπων) και δεν έχουν αποχωρήσει από την ενεργό επαγγελματική δραστηριότητα.


Β. Οι δικαιούχοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση:

1. Nα διατηρούν την εκμετάλλευση με την οποία εντάσσονται στο Μέτρο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ενίσχυσης.

2. Aνάλογα με τα στοιχεία φυτικού και ζωικού κεφαλαίου που περιλαμβάνει η εκμετάλλευσή τους, να τηρούν τις υποχρεώσεις στα πλαίσια της Πολλαπλής Συμμόρφωσης, όπως αυτές περιγράφονται στη σχετική Εγκύκλιο εκάστου έτους της Αρμόδιας Διεύθυνσης του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε, κατ’ εφαρμογή των Κανονισμών (ΕΕ) 1306/2013, 640/2014 και 809/2014, και της 1791/74062/02.07.2015 ΥΑ.

3. Nα δέχονται και να διευκολύνουν όλους τους προβλεπόμενους ελέγχους από τα αρμόδια Εθνικά και Κοινοτικά Όργανα.

Ύψος της Ενίσχυσης

Α. Υπομέτρο 13.1

Η ενίσχυση έχει την μορφή ετήσιων πληρωμών ανά εκτάριο γεωργικής γης στην οποία ασκείται γεωργική δραστηριότητα εντός των ορεινών περιοχών και καθορίζεται στα 100 ευρώ ανά εκτάριο.

Το ύψος της ενίσχυσης εξαρτάται από την έκταση της εκμετάλλευσης , η οποία μετά τα 20 ha μειώνεται προοδευτικά ως ακολούθως:

– Έκταση εκμετάλλευσης από 0 έως και 20 ha: 100% της ενίσχυσης

– Έκταση εκμετάλλευσης μεγαλύτερη από 20 ha έως και 25 ha: 80% της ενίσχυσης

– Έκταση εκμετάλλευσης μεγαλύτερη από 25 ha έως και 30 ha: 50% της ενίσχυσης

– Έκταση εκμετάλλευσης μεγαλύτερη από 30 ha δεν χορηγείται ενίσχυση

Β. Υπομέτρο 13.2

Η ενίσχυση έχει την μορφή ετήσιων πληρωμών ανά εκτάριο γεωργικής έκτασης, στην οποία ασκείται γεωργική δραστηριότητα εντός περιοχών που υπόκεινται σε φυσικούς περιορισμούς, εκτός των ορεινών και καθορίζεται στα 95 ευρώ ανά εκτάριο, το οποίο μειώνεται προοδευτικά όμοια με τις ορεινές περιοχές.

Σε έκταση μεγαλύτερη από 30 ha δεν χορηγείται ενίσχυση.

Υποβολή αιτήσεων στήριξης /πληρωμής –Καταληκτική ημερομηνία Υποβολής

1. Υποβολή Αίτησης

Η Αίτηση στήριξης αποτελεί παράλληλα αίτηση πληρωμής και υποβάλλεται ταυτόχρονα με την Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης στον ΟΠΕΚΕΠΕ, από τον ίδιο το γεωργό ή από εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπό του και συγκεκριμένα:

– είτε απευθείας στον ΟΠΕΚΕΠΕ μέσω online συστήματος,

– είτε μέσω ενός πιστοποιημένου Φορέα υποβολής ενιαίας αίτησης ενίσχυσης

Η αίτηση καταχωρίζεται στην κεντρική βάση δεδομένων του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης (ΟΠΣΕΑΕ) και μετά την οριστικοποίησή της λαμβάνει αριθμό πρωτοκόλλου, εκτυπώνεται σε 1 αντίτυπο που υπογράφεται από το γεωργό και επισυνάπτεται ηλεκτρονικά η πρώτη σελίδα της αίτησης με την υπογραφή του παραγωγού. Το υπογεγραμμένο αντίτυπο παραλαμβάνεται τηρείται και φυλάσσεται μαζί με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά από το γεωργό, ενώ στον ΟΠΕΚΕΠΕ και στον πιστοποιημένο φορέα υποβολής της αίτησης τηρείται ο φάκελος σε ηλεκτρονική μορφή. Ο παραγωγός υποχρεούται σε οποιοδήποτε έλεγχο να προσκομίζει τα πρωτότυπα παραστατικά.

Η ορθή καταχώρηση και υποβολή της ενιαίας αίτησης στη διαδικτυακή εφαρμογή, η πληρότητα του ηλεκτρονικού φακέλου και η εμπρόθεσμη οριστικοποίηση της είναι της αποκλειστικής ευθύνης του αιτούντα.

– τα στοιχεία των ενδιαφερομένων θα δημοσιοποιηθούν σύμφωνα με τα άρθρα 111-112 του Καν. 1306/2013 και τα στοιχεία τους ενδέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας από τις αρχές ελέγχου και διερεύνησης της ένωσης ή της χώρας. Σε κάθε περίπτωση τηρούνται οι διατάξεις της Οδηγίας 95/46/ΕΚ και του Καν. (ΕΚ) 45/2001 περί προστασίας των δεδομένων.

2. Απαιτούμενα Δικαιολογητικά

Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά είναι τα κάτωθι:

α) Αντίγραφο και των δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότητας ή των κρίσιμων σελίδων του διαβατηρίου (μόνο για φυσικά πρόσωπα).

β) Αντίγραφο της πρώτης σελίδας βιβλιαρίου Τράπεζας.

Η υποβολή τους δεν είναι απαραίτητη σε περίπτωση που έχουν ήδη υποβληθεί και καταχωριστεί ηλεκτρονικά στο πλαίσιο της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης του έτους ή σε αίτηση προγενέστερου έτους και δεν υπάρχουν μεταβολές.

3. Καταληκτική ημερομηνία Υποβολής

Ως καταληκτική ημερομηνία Υποβολής των αιτήσεων στήριξης/πληρωμής ορίζεται η καταληκτική ημερομηνία Υποβολής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης 2016.

Πηγή: www.news.gr

Ποιο ποσό πρέπει να καταβληθεί ώστε να γίνει παραδεκτή η Έφεση σύμφωνα με το άρθρο 93 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας

Ποιο ποσό πρέπει να καταβληθεί ώστε να γίνει παραδεκτή η Έφεση σύμφωνα με το άρθρο 93 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας

Δόθηκε στη δημοσιότητα η με αριθμό ΠΟΛ. 1059/9.5.2016 εγκύκλιος της Γ.Δ.Δ.Ε., σχετικά με την καταβολή ποσού κατ’ άρθ. 93 ΚΔΔ για το παραδεκτό έφεσης.

Ήδη, με την ΠΟΛ. 1192/8.9.2011 εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών με θέμα «Κοινοποίηση ορισμένων διατάξεων του Ν. 3900/2010 που αναφέρονται σε τροποποιήσεις του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας και λοιπά θέματα καθώς και παροχή οδηγιών σχετικά με την εφαρμογή τους», οριζόταν ότι:

«5. Άρθρο 22 (Δικαίωμα άσκησης έφεσης – άρθ. 93 Κ.Δ.Δ.)

Προστέθηκε νέα παράγραφος 3 στο άρθρο 93 του Κ.Δ.Δ., σύμφωνα με την οποία επί φορολογικών διαφορών με αντικείμενο χρηματικό, τίθεται ως προϋπόθεση για το παραδεκτό της έφεσης, η καταβολή έως την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης, ποσοστού 50% του οφειλόμενου ποσού κύριου φόρου ή προστίμου, όπως αυτό έχει οριστεί πρωτοδίκως, εκτός αν έχει ανασταλεί η εκτέλεση της πρωτόδικης απόφασης (δηλαδή αν έχει κριθεί με την απόφαση επί της αιτήσεως αναστολής ότι η έφεση είναι προδήλως βάσιμη).

Διευκρινίζεται ότι το καταβλητέο ποσό υπολογίζεται από την αρμόδια φορολογική αρχή, η οποία, μετά από αίτηση του φορολογούμενου, συντάσσει ατελώς ειδικό σημείωμα, επί του οποίου αναφέρεται και η καταβολή του ποσού αυτού».

Σύμφωνα με την νέα εγκύκλιο διαταγή με ΠΟΛ. 1059/9.5.2016, ορίζεται για το παραπάνω θέμα ότι:

«VH. Σημειώνεται ότι στις διατάξεις του άρθ. 93 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, δεν υφίσταται πρόβλεψη για απαλλαγή από τους τυχόν τόκους, προσαυξήσεις, πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής που επιβαρύνουν την βεβαιωμένη οφειλή.

Συνεπώς, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις, κατά την εκάστοτε είσπραξη μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας καταβολής, βεβαιωμένου στη Φορολογική Διοίκηση ποσού φόρου, προστίμου κτλ., μη εξαιρουμένης της περίπτωσης του άρθ. 93 του ΚΔΔ, συνεισπράττονται υποχρεωτικά οι αναλογούσες σε αυτό προσαυξήσεις, τόκοι ή πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής κατά περίπτωση.

Από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι η καταβολή στο πλαίσιο της παρ. 3 του άρθρου 93 του ΚΔΔ προκειμένου να ασκηθεί έφεση, (50% του κύριου φόρου, προστίμου κτλ. όπως έχει προσδιοριστεί με την πρωτόδικη απόφαση), αφορά στον προσδιορισμό του προς καταβολή ποσού (50 % του κύριου φόρου) και όχι στον τρόπο πίστωσης αυτού, ο οποίος πρέπει να πραγματοποιείται κατ’ αναλογία, σε όλα τα συμβεβαιούμενα ποσά και στις κατά Κ.Ε.Δ.Ε./Κ.Φ.Δ. προσαυξήσεις / τόκους / πρόστιμο εκπρόθεσμης καταβολής.

Κατόπιν των ανωτέρω, εφόσον ο φορολογούμενος έχει καταβάλει το προσδιορισθέν προς καταβολή ποσό (κύριου φόρου), ανεξαρτήτως του τρόπου πίστωσης αυτού στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων, λαμβάνει το κατά το άρθρο 93 Κ. Διοικητικής Δικονομίας ειδικό σημείωμα».

Αυτό που θα πρέπει να προσεχθεί είναι ότι ενώ έως την εφαρμογή του νέου ΚΔΔ, επί Προσφυγής στα Διοικητικά Δικαστήρια βεβαιωνόταν ποσό 50% του κυρίου φόρου, με τον νέο ΚΔΔ δεν υφίσταται αντίστοιχη διάταξη και συνεπώς βεβαιώνεται το 50% επί του συνόλου του κυρίου φόρου, προσαυξήσεων, προστίμων και τόκων.

Για παράδειγμα επί ποσού κυρίου φόρου 100.000 ευρώ και προσαυξήσεων με βάση τον Ν. 2523/1997 ποσοστού 120%, άρα 120.000 ευρώ και σε σύνολο 220.000 ευρώ, για την άσκηση Εφέσεως, πριν την εφαρμογή του νέου ΚΔΔ έπρεπε να καταβληθούν 50.000 ευρώ (100.000 Χ 50%), ενώ μετά την ισχύ του νέου ΚΔΔ 110.000 ευρώ (220.000 Χ 50%).

Δείτε το κείμενο της εγκυκλίου στην on–line τράπεζα.

Και μετά τι;

Και μετά τι;

Το άρθρο αυτό γράφεται Κυριακή απόγευμα, λίγες ώρες πριν την ψηφοφορία στην Βουλή για το ασφαλιστικό – φορολογικό νομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο που όταν γίνει πια νόμος του κράτους θα μας φέρει θεωρητικά πιο κοντά στις απαιτήσεις των Θεσμών, θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και τελικά θα λάβουμε το πολυπόθητο ποσό με το οποίο στο τέλος του Ιούλη θα εξοφλήσουμε τα ώριμα για τότε χρέη στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ένα μικρό ποσό θα μείνει για να χρηματοδοτηθούν άμεσες ανάγκες της πολιτείας, για την άμυνα που από ότι φαίνεται μας είναι απολύτως αναγκαία, για την υγεία που παραπαίει, για την παιδεία που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται πλέον έτσι και τόσα άλλα.

Η ευχή είναι να πάνε όλα καλά και το ερώτημα είναι «και μετά τι;». Οι μήνες θα περάσουν, η ανάγκη για χρηματοδότηση θα εμφανισθεί και πάλι επιτακτική, τουλάχιστον για να εξοφλήσουμε ώριμες υποχρεώσεις μας, θα ζητήσουμε πάλι κάποιο ποσό, οι δανειστές μας θα ζητήσουν συγκεκριμένα μέτρα και ο κύκλος θα διαγράψει πάλι την πορεία του, η οποία όμως δεν είναι αέναη.

Ως πολίτης αυτής της χώρας μου δημιουργούνται απλά ερωτήματα που ο κάθε ένας μας πιστεύω ότι έχει. Χρωστάμε πάνω από δύο φορές το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μας. Αν συνέβαινε αυτό σε προσωπικό επίπεδο, θα έπρεπε κάποιος να εργάζεται για δύο και πλέον χρόνια και να μην καταναλώνει απολύτως τίποτα. Αν σε προσωπικό επίπεδο φαίνεται ανεδαφικό (έστω και αν υπήρχε κάποιος που θα μας κάλυπτε τα στοιχειώδη έξοδα), σε επίπεδο κράτους είναι αδιανόητο, επειδή θα πρέπει να υπάρξει μια ανάλογου μεγέθους οντότητα η οποία να αναλάβει τη λειτουργία του κράτους αυτού. Το βασικό ερώτημα λοιπόν που δημιουργείται, δεν είναι γιατί δανειστήκαμε, κάτι που θα το έκανε ο καθένας που είχε ανάγκη ή απλώς είναι από τη φύση του ασυνεπής, αλλά γιατί μας δάνεισαν; Αν μία επιχείρηση με τις αντίστοιχες δικές μας ανάγκες χρηματοδότησης ως κράτος, απευθυνόταν σε οποιαδήποτε τραπεζικό ίδρυμα για δανεισμό, η αλήθεια είναι πως δεν θα προκαλούσε καν το θυμό του τραπεζίτη, αλλά ασταμάτητο γέλιο. Εμάς λοιπόν γιατί; Να επισημάνω ότι, όπως αναφέρει και στο άρτι εκδοθέν βιβλίο του ο τέως Υπουργός Οικονομικών, ενώ ζητήθηκε ως δάνειο ένα «χ» ποσό από τους δανειστές μας, μας προσφέρθηκε το υπερδιπλάσιο, το οποίο και  πήραμε. Φυσικά και αυτά τα χρήματα χάθηκαν στη χοάνη του Δημοσίου τομέα, έγιναν προσλήψεις υπαλλήλων των περισσότερων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και με κλείσιμο του ματιού ότι «έλα τώρα έτσι και βλέπουμε» και γενικά δεν τροφοδότησαν την πραγματική οικονομία. Το ερώτημά μου όμως παραμένει, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, αναπάντητο. Γιατί; Δεν βλέπανε ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να πάρουν πίσω τα χρήματά τους; Εμείς ως κράτος, απέχουμε πλέον κατά πολύ από το να μπορούμε να εξοφλούμε τους ετήσιους τόκους και αυτούς με άλλον δανεισμό, για ποιο κεφάλαιο να συζητήσουμε…

Η απάντηση που δίνω στον εαυτό μου, θεωρώντας ότι οι δανειστές μας διαθέτουν εξαιρετικούς οικονομολόγους και συνεπώς γνώριζαν από πριν την τύχη των δανείων τους είναι διττή: Είτε ότι τελικά αντί εξοφλήσεως των δανείων θα ζητήσουν ότι αξιόλογο έχει αυτή η χώρα, είτε ότι είμαστε ένα σημαντικό τουβλάκι στο Ευρωπαϊκό και πιθανώς Παγκόσμιο ντόμινο, που αν καταρρεύσει θα συμπαρασύρει σε κατάρρευση όλο το σύστημα. Δεδομένου όμως του χρονίζοντος προβλήματος που  διαφάνηκε από το 2008 και το 2010 επισημοποιήθηκε, θεωρώ ότι έχουν γίνει πλέον από τα «θιγόμενα» μέρη οι απαραίτητες ενέργειες και έχουν αναπτυχτεί οι αναγκαίοι μηχανισμοί, έτσι ώστε τυχόν κατάρρευση της οικονομίας της Ελλάδας να μην διαλύσουν και το Παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Οπότε καταλήγω στην πρώτη μου απάντηση, στο ότι δηλαδή κάτι θέλουν.

Εδώ πάλι έχω τη γνώμη ότι υπάρχουν δύο θεωρίες: Αυτή των υπέρ-Ελλήνων που θεωρούν ότι η χώρα μας είναι μία πλωτή εξέδρα πάνω σε μια τεράστια λεκάνη πετρελαίου και φυσικού αερίου, ή ότι μας ζηλεύουν εκ γενετής επειδή, όπως έλεγε και ο παππούς μου και ο παππούς του παππού μου «όταν εμείς φτιάχναμε τον Παρθενώνα αυτοί μάζευαν βαλανίδια από τα δένδρα». Η άλλη θεωρεία έχει μάλλον περισσότερη σχέση με την πραγματικότητα. Τα δύο συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας είναι η ναυτιλία και ο τουρισμός. Από εκεί και πέρα έχουμε μεν έναν αξιόλογο πρωτογενή τομέα αλλά κοστολογικά και σε επίπεδα παραγωγής απέχουμε πολύ από άλλες χώρες, ανταγωνίστριες. Η Ελλάδα παράγει εξαιρετικό ελαιόλαδο (ένα προϊόν όμως που δεν βρίσκεται στο διαιτολόγιο των χωρών όλου του πλανήτη), αλλά η Ισπανία και η Ιταλία, παράγουν φθηνότερα, η δε Αφρικανική πλευρά της λεκάνης της Μεσογείου δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί σε επίπεδο τιμών. Το κρασί μας είναι υπέροχο, αλλά η Νότια Αφρική, η Ισπανία, η Πορτογαλία και πολλές άλλες χώρες παράγουν εξίσου καλό κρασί και το διαθέτουν σε φθηνότερες τιμές, οι δε Ιταλοί, ότι δεν παράγουν το αγοράζουν από εμάς και το πουλούν ως δικό τους σε πολλαπλάσια τιμή, επειδή έχουν πολύ καλύτερο marketing. Ο δευτερογενής τομέας αυτή την στιγμή ουσιαστικά δεν υφίσταται στην Ελλάδα, όχι λόγω ελλείψεως τεχνογνωσίας, αλλά λόγω παντελούς ελλείψεως χρηματοδότησης, συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε εδώ για κάποιο έστω και ελάχιστο συγκριτικό πλεονέκτημα. Ο τριτογενής τομέας (εξαιρουμένου του τουρισμού και των θαλάσσιων μεταφορών), αφορά κυρίως τη διαχείριση του πλούτου και γενικά του χρήματος, κάτι που σημαίνει ανεπτυγμένο τραπεζικό σύστημα, το οποίο όμως νοσεί βαθειά στη χώρα μας. Επί πλέον, απαιτεί μερίδιο αγορά από χώρες γίγαντες, κάτι που θα ήταν αδύνατο για εμάς, βλέποντας πλέον ότι και η «Βασίλισσα» του είδους Ελβετία, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και χάνει συνεχώς μερίδιο αγοράς. Για να κλείσουμε την ενότητα, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό την νέας γενιάς, με σοβαρή τριτοβάθμια εκπαίδευση και γνώση της παγκόσμιας γλώσσας, έχει «στήσει» τη ζωή του σε άλλες χώρες, πιθανώς να έχει σχηματίσει οικογένειες με αλλοδαπούς συζύγους, η δε επιστροφή του στην Ελλάδα να έχει πλέον ελάχιστες πιθανότητες.

Η τελείως προσωπική μου θεωρία που εύχομαι και ελπίζω να είναι λανθασμένη, είναι ότι τελικά τα δύο φιλέτα της Ελλάδας, ναυτιλία και τουρισμός, θα αρχίζουν να αλλάζουν χέρια. Ήδη στην ναυτιλία δεχόμαστε επίθεση από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επειδή φορολογούμε τις δραστηριότητες με βάση του tonnage tax, κάτι που εφαρμόζουν οι περισσότερες οικονομίες με σημαντική ναυτιλία. Οι χώρες αυτές,  κινούν διαδικασίες παραπομπής της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για αλλοίωση των όρων ανταγωνισμού και ταυτόχρονα καλούν τους Έλληνες πλοιοκτήτες να μεταφέρουν τις σημαίες των πλοίων τους (flag out) και τις καταστατικές τους έδρες στις δικές τους χώρες – ναυτιλιακούς παραδείσους.

Όσον αφορά τον τουρισμό στην ουσία δεν υφίστανται «φραγμοί εισόδου». Άλλες χώρες (Μάλτα) δεν επιτρέπουν την απόκτηση ακινήτων ή γης πάνω από ένα συγκεκριμένο μέγεθος και με συγκεκριμένους όρους αξιοποίησης, ενώ σε εμάς, όσον αφορά ιδιοκτησίες ιδιωτών, μπορούν να μεταφερθούν σε αλλοδαπή ιδιοκτησία με δεκάδες τρόπους. Επί πλέον, οι νέοι ιδιοκτήτες, δεν θα είναι κάποιοι «παχουλοί ξένοι με όνομα και επίθετο», αλλά επενδυτικά κεφάλαια αγνώστων ιδιοκτητών και με διαχειριστές επαγγελματίες, οι οποίοι θα ενδιαφέρονται όπως είναι φυσικό μόνο για τη μεγιστοποίηση του κέρδους της επιχείρησης. Το μόνο καλό στο παρόν σενάριο είναι οι θέσεις εργασίας που μπορεί να προκύψουν.

Το άρθρο τελειώνει με τον τίτλο του. Και μετά τι; Η χώρα βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο που οποιαδήποτε Κυβέρνηση με οποιονδήποτε σχεδιασμό, είναι τρομερά δύσκολο έως αδύνατο να ανατρέψει την υφιστάμενη κατάσταση. Η μείωση της καταναλωτικής δύναμης των πολιτών είναι ραγδαία. Οι ήδη συνταξιούχοι έχουν περιπέσει και αυτοί στην αυταπάτη των παροχών που κατέβαλαν εν ενεργεία, είτε αυτές ήταν πράγματι σημαντικές, είτε αυτοί τις θεωρούσαν σημαντικές. Δυστυχώς, οι συντάξεις και οι μισθοί έχουν  σχέση με την παρούσα κατάσταση, η δε περαιτέρω μείωση είναι αναπόφευκτη αν η οικονομία δεν μπορέσει να συγκρατηθεί στα ήδη υφιστάμενα επίπεδα. Βασική γραμμή θεωρώ ότι είναι η σταθεροποίηση της οικονομίας και ουσιαστικά να πάψουμε πλέον να δανειζόμαστε. Επειδή όμως η τελευταία πρότασή μου είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία μόνο από τη δική μας μεριά, οι δε δανειστές μας όπου η πολιτική ηγεσία έδωσε λύσεις για σημαντική εσωτερική χρηματοδότηση (εκατό δόσεις, νομιμοποίηση κεφαλαίων εξωτερικού, φορολογική περαίωση), αντέδρασε με επιχειρήματα που αναγόταν στη σφαίρα της ηθικής (δεν είναι δίκαιο για αυτούς που κατέβαλλαν κανονικά τους φόρους τους), θεωρώ ότι δεν αποζητούν την απαγκίστρωση από αυτήν την ατελέσφορη διαδικασία.

Ο χρόνος είναι αμείλικτος και κάποτε ξεσκεπάζει τα πάντα, η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται σε συνεχή αναβρασμό, η χώρα δεν θεωρείται βρίσκεται σε πολυεπίπεδη κρίση και λείπει η ομοψυχία. Αν δεν βρεθεί μία νέα αναπτυξιακή κατεύθυνση, αν δεν γίνει κατανοητό ότι σε μία χώρα με διαλυμένη οικονομία και σαθρό κοινωνικό ιστό οι μέχρι σήμερα κινήσεις αποδεικνύονται ατελέσφορες, το ερώτημα θα μένει πάντα αναπάντητο. Και μετά τι;

ΙΚΑ : Διευκρινίσεις για τη διαδικασία ρύθμισης οφειλών των υπερχρεωμένων πολιτών

ΙΚΑ : Διευκρινίσεις για τη διαδικασία ρύθμισης οφειλών των υπερχρεωμένων πολιτών

Δημοσιεύτηκε εγκύκλιος του ΙΚΑ με την οποία διευκρινίζεται η διαδικασία ρύθμισης των οφειλών των φυσικών προσώπων που στερούνται πτωχευτικής ικανότητας και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο «Σε διαδικασία ρύθμισης με τις κοινοποιούμενες διατάξεις υποβάλλονται οι οφειλές των προαναφερόμενων φυσικών προσώπων προς τους ιδιώτες καθώς επίσης και οι βεβαιωμένες οφειλές στην Φορολογική Διοίκηση, οι βεβαιωμένες οφειλές προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού καθώς και οι ασφαλιστικές οφειλές προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως έχουν διαμορφωθεί με βάση τις προσαυξήσεις και τους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής.»

Σύμφωνα με τις νέες διατάξεις απαραίτητη προϋπόθεση για την ρύθμιση των οφειλών προς το Δημόσιο, Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης και Ο.Τ.Α. είναι η υποβολή σε ρύθμιση των οφειλών παράλληλα και προς τους ιδιώτες πιστωτές.

Συγκεκριμένα, στη ρύθμιση δύναται να ενταχθούν οφειλές που έχουν γεννηθεί ένα έτος πριν από την κατάθεση της αίτησης στο αρμόδιο δικαστήριο. Επίσης εντάσσονται οφειλές, οι οποίες κατά την ημερομηνία κατάθεσης της αιτήσεως του οφειλέτη για την υπαγωγή στην εν λόγω διαδικασία τελούν σε αναστολή διοικητική, δικαστική ή εκ του νόμου ή έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής, η οποία είναι σε ισχύ. Σε περίπτωση που ο οφειλέτης έχει ήδη ρυθμίσει τις οφειλές που έχουν ενταχθεί στο ΚΕΑΟ με τις ισχύουσες διατάξεις πρέπει να επιλέξει εάν θα διατηρήσει τη ρύθμιση αυτή ή θα υπαχθεί στις νέες διατάξεις, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατή η παράλληλη χρήση άλλου θεσμικού πλαισίου διευθέτησης οφειλών.

Οφειλές που δεν μπορούν να ρυθμιστούν θεωρούνται αυτές που έχουν δημιουργηθεί κατά το τελευταίο έτος πριν την υποβολή αίτησης υπαγωγής στις διατάξεις αυτές. Επίσης δεν συμπεριλαμβάνονται οι οφειλές που δημιουργήθηκαν από αδίκημα οφειλόμενο σε δόλο, βαριά αμέλεια ή σε διοικητικά πρόστιμα-χρηματικές ποινές, καθώς και αυτές που αφορούν υποχρεώσεις διατροφής συζύγου ή ανηλίκου τέκνου.

Διαδικασία υποβολής αίτησης υπαγωγής στο Ειρηνοδικείο

Η αίτηση υπαγωγής όπως αυτή καθορίστηκε με την αρ.8986/14-10-2015 ΚΥΑ συνοδευόμενη από τα απαιτούμενα δικαιολογητικά κατατίθεται στη Γραμματεία του αρμόδιου Ειρηνοδικείου για έλεγχο, σύμφωνα με τις παρ. 5 και 6 του άρθρου 4 του Ν.3869/2010, προκειμένου στη συνέχεια, εφόσον ο φάκελος της υπόθεσης κριθεί από τη Γραμματεία, ως προς το περιεχόμενο της αίτησης και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, πλήρης, να προσδιοριστεί:

  • η ημερομηνία επικύρωσης τυχόν επιτευχθέντος προδικαστικού συμβιβασμού μεταξύ του αιτούντα οφειλέτη και των πιστωτών αυτού, η οποία ορίζεται το αργότερο εντός δύο (2) μηνών από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της κατάθεσης της αίτησης, καθώς και
  • η ημερομηνία δικασίμου για τη συζήτηση της κύριας αίτησης, η οποία ορίζεται, αντίστοιχα, το αργότερο εντός έξι (6) μηνών, όσον αφορά αιτήσεις της κάτωθι κατηγορίας Α, ενώ όσον αφορά αιτήσεις της κάτωθι κατηγορίας Β, η δικάσιμος ορίζεται το αργότερο εντός δύο (2) μηνών.

Η αίτηση του οφειλέτη περιλαμβάνει:

Α. σχέδιο διευθέτησης των οφειλών τόσο προς ιδιώτες πιστωτές όσο και προς πιστωτές φορέων του δημοσίου, με καταβολές σε σταθερές δόσεις, σε ευέλικτες δόσεις ή εφάπαξ καταβολές ή

Β. αίτημα για διαγραφή οφειλών, εφόσον ο οφειλέτης πληροί τις προϋποθέσεις της παρ.5α του Ν.3869/2010 όπως ισχύει (η οποία προστέθηκε με την παρ. 13 του εν λόγω άρθρου.) μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας “ταχείας διευθέτησης οφειλών”.

Δείτε το κείμενο της εγκυκλίου στην on-line τράπεζα

Οργιάζει η παράνομη μίσθωση τουριστικών καταλυμμάτων – Πάνω από 500 εκατ. ευρώ η φοροδιαφυγή

Οργιάζει η παράνομη μίσθωση τουριστικών καταλυμμάτων – Πάνω από 500 εκατ. ευρώ η φοροδιαφυγή


Πρόκειται για ένα μείζον θέμα που αφορά ολόκληρη την Ελλάδα και ειδικά τα τουριστικά νησιά, όπως τη Ρόδο, την Κρήτη, την Κέρκυρα, αλλά και την Πελοπόννησο και τη Χαλκιδική
«Πόλεμο» με τις παράνομες μισθώσεις καταλυμάτων μέσω διαδικτύου ανοίγουν ξενοδόχοι που χάνουν χιλιάδες ευρώ, που παρά την άνοδο του τουριστικού ρεύματος, βλέπουν τις κρατήσεις τους να παραμένουν στα ίδια επίπεδα.
Την ίδια στιγμή το κράτος χάνει έσοδα που εκτιμώνται πάνω από 500 εκατ. ευρώ ετησίως.
Πρόκειται για ένα μείζον θέμα που αφορά ολόκληρη την Ελλάδα και ειδικά τα τουριστικά νησιά, όπως τη Ρόδο, την Κρήτη, την Κέρκυρα, αλλά και την Πελοπόννησο και τη Χαλκιδική.
Όπως υποστηρίζουν οι ξενοδόχοι τα εν λόγω τουριστικά καταλύματα δεν έχουν άδεια λειτουργίας, οι ιδιοκτήτες είναι Έλληνες ή αλλοδαποί και νοικιάζονται μέσω ιστοσελίδων στο εξωτερικό, όπου κατατίθενται και τα χρήματα της ενοικίασης, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη φοροδιαφυγή και διακίνηση μαύρου χρήματος.
Για όλη την Ελλάδα οι σχετικές ιστοσελίδες νοικιάζουν περίπου 4.000 εξοχικές κατοικίες και βίλες προς 500 έως 6.000 ευρώ την εβδομάδα, χωρίς να εκδίδεται κανένα παραστατικό.
Το φαινόμενο έχει πάρει εκρητκικές διαστάσεις, ενώ σε επιστολἠ της προς τον Υπουργό Οικονομίας Γ. Σταθάκη, η Ένωση Ξενοδόχων Χανίων επισημαίνει χαρακτηριστικά:
“Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο παρά τα ικανοποιητικά νούμερα αφίξεων, οι διανυκτερεύσεις των ξενοδοχείων να μην αυξάνονται ανάλογα .
Θεωρούμε ότι ένα σημαντικό μέρος των επισκεπτών μας, κατευθύνεται σε παράνομα καταλύματα όπως οικίες, διαμερίσματα μέσα στις πόλεις, ιδιοκτησίες ξένων υπηκόων κ.λ.π. τα οποία μισθώνονται χωρίς κανένα παραστατικό, με αποτέλεσμα σημαντικές απώλειες για τα δημόσια ταμεία και όχι μόνο.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μεγάλες ηλεκτρονικές πλατφόρμες μέσω των οποίων μπορεί κάποιος να μισθώσει οποιοδήποτε ιδιωτικό κατάλυμα χωρίς φυσικά φορολογικά παραστατικά.
Σύμφωνα με μέλη μας , οι περισσότεροι καταφέρνουν να τα μισθώνουν σε ξένους επισκέπτες μέσω του δικτύου της Airbnb και άλλων αντίστοιχων πλατφόρμων.
Θεωρούμε ότι πολύ εύκολα μπορεί ο ελεγκτικός μηχανισμός να διαπιστώσει ποια είναι αυτά τα χιλιάδες καταλύματα , αναγκάζοντας τις συγκεκριμένες ηλεκτρονικές πλατφόρμες να δώσουν όλες τις συναλλαγές – διανυκτερεύσεις που έχουν γίνει τα τελευταία 3 χρόνια στη χώρα μας.
Η συγκεκριμένη τακτική άλλωστε εφαρμόστηκε και σε άλλες χώρες , με τεράστια επιτυχία , ενώ παράλληλα ισορρόπησε και την ξενοδοχειακή-τουριστική αγορά στην οποία έχουν γίνει επενδύσεις πολλών δις ευρώ.
Η κατάσταση αυτή πρέπει να διορθωθεί , ώστε μόνο με άδεια ΕΟΤ να μπορούν να ενοικιάζονται ακίνητα με συγκεκριμένες προδιαγραφές.
Δεν χρειάζεται φυσικά να αναφέρουμε τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν από την έλλειψη κανόνων πυροπροστασίας υγιεινής κ.λ.π. και φυσικά την δυσφήμιση που θα υποστεί ο ελληνικός τουρισμός γενικότερα”.

www.bankingnews.gr

Παράταση για την πώληση κόκκινων δανείων

Παράταση για την πώληση κόκκινων δανείων

Παράταση παίρνουν έως τις 15 Ιουνίου 2016, οι εξαιρέσεις από την πώληση σε μη τραπεζικά ιδρύματα συγκεκριμένων κατηγοριών κόκκινων δανείων.

Το υπουργείο Οικονομίας κατέθεσε τροπολογία σε σχέδιο νόμου του υπουργείου Εξωτερικών με την ονομασία “Κύρωση της Συνολικής Συμφωνίας – Πλαίσιο Εταιρικής Σχέσης και Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών της, αφενός, και της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ, αφετέρου, με τις αναπόσπαστες σ΄αυτήν Δηλώσεις”.

Σκοπός της συγκεκριμένης παράτασης είναι να πραγματοποιηθούν συγκεκριμένες βελτιώσεις όπως αναφέρεται σχετικά.

Αναφέρουμε σχετικά ότι ο νόμος 4354/2015, που θεσπίστηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, προέβλεπε ότι η πώληση των μη εξυπηρετούμενων δανείων με υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης πρώτης κατοικίας, των μη εξυπηρετούμενων δανείων προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, των μη εξυπηρετούμενων καταναλωτικών δανείων, καθώς και των δανείων που έχουν χορηγηθεί με εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου θα αναστελλόταν έως τις 15 Φεβρουαρίου 2016. Ωστόσο από τότε δόθηκαν ακόμα τέσσερις παρατάσεις, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσης.

Πηγή: www.news.gr

Λ. Κατσέλη: Πέντε μέτρα για την επαναφορά της εμπιστοσύνης προς τις τράπεζες

Λ. Κατσέλη: Πέντε μέτρα για την επαναφορά της εμπιστοσύνης προς τις τράπεζες

Στις βασικές προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα ο χρηματοπιστωτικός τομέας στη χώρα μας και την επιτακτική ανάγκη οικοδόμησης μέτρων εμπιστοσύνης μεταξύ των τραπεζών και των εταίρων της -δηλαδή των καταθετών, των πελατών, των επιχειρήσεων, της κοινωνίας ευρύτερα- αναφέρθηκε η πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας και πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Λούκα Κατσέλη, μιλώντας από το βήμα του 21ου Βanking Forum της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ).

Για να επανέλθει το τραπεζικό σύστημα στην κανονικότητα πρέπει, όπως εξήγησε, να ληφθούν 5 ουσιαστικά μέτρα.

Άρση των capital controls

Ως βασική πρόκληση ανέδειξε την ανάγκη για κάλυψη του ελλείμματος εμπιστοσύνης μεταξύ των τραπεζών και των καταθετών καθώς η σχέση τους έχει διαταραχθεί στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Για να επιτευχθεί αυτό, σύμφωνα με την κ. Κατσέλη πρέπει να γίνει άρση των capital controls, το συντομότερο δυνατόν.

“Ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί όταν ολοκληρωθεί με επιτυχία η αξιολόγηση του Ελληνικού προγράμματος από τους θεσμούς. Μια τέτοια εξέλιξη θα δώσει ισχυρή θετική σηματοδότηση προς τους επενδυτές και τους πολίτες και θα βοηθήσει, ώστε να αρθεί η πολιτική και συστημική αβεβαιότητα. Οι προσδοκίες όλων μας είναι ότι το πρώτο αυτό βήμα θα ολοκληρωθεί εντός του τρέχοντος μηνός”.

Η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης συνδέεται, σύμφωνα με την πρόεδρο της ΕΤΕ και, με δύο ακόμη πολύ κρίσιμους παράγοντες: αφενός τη σταδιακή απεξάρτηση των ελληνικών τραπεζών από τον έκτακτο μηχανισμό χρηματοδότησης – τον ELA – και την επιστροφή στην πολύ πιο φθηνή χρηματοδότηση από τα κανονικά κανάλια ρευστότητας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και αφετέρου τη συμμετοχή των ελληνικών κρατικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.

“Η επιστροφή στην ομαλότητα και κανονικότητα των τραπεζικών συναλλαγών και η μείωση της αβεβαιότητας θα βοηθήσουν σημαντικά στη σταδιακή επαναφορά της καταθετικής βάσης, που είναι ο βασικός μοχλός για τη τροφοδότηση με ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας. Θυμίζω ότι μεταξύ 2010 – 2015 οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 114 δισεκ. ευρώ”, τόνισε.

Npl’s

Δεύτερο μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης, αποτελεί η αποτελεσματική και βιώσιμη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, προς όφελος της ανάπτυξης, της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής θέσης των τραπεζών.

“Για να έχουμε μία εικόνα των μεγεθών, το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων ήταν μόλις στο 4,5% του συνόλου των δανείων το 2007 και εκτινάχθηκε σήμερα στο 42%”, ανέφερε.

Η εκτόξευση του ποσοστού των μη εξυπηρετούμενων δανείων είναι, κατά κύριο λόγο, απόρροια της βαθιάς ύφεσης κατά τη τελευταία εξαετία και της συνακόλουθης συρρίκνωσης των εισοδημάτων των δανειοληπτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι από την έρευνα , το 70,2% των πολιτών χαρακτηρίζει τα μηνιαία εισοδήματά τους χαμηλά και μεσαία προς χαμηλά, όταν το ποσοστό αυτό πριν από την κρίση, ήταν μόλις 14%.

Σε ό,τι αφορά τα δάνεια ιδιωτών, ήδη οι τράπεζες από μόνες τους προσφέρουν μία σειρά ευέλικτων και ελκυστικών προϊόντων ρύθμισης. Οι προσπάθειες αυτές πρέπει να ενταθούν ώστε οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δανείων να είναι αντίστοιχες των εξειδικευμένων αναγκών και δυνατοτήτων κάθε πελάτη, είτε είναι ιδιώτης είτε μικρομεσαία επιχείρηση. Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η αποτελεσματική διαχείριση και αναδιάρθρωση των μη εξυπηρετούμενων επιχειρηματικών δανείων. Αν γίνει κάτι τέτοιο με σωστό τρόπο- και αποτελεί πλέον προτεραιότητα των ίδιων των τραπεζών-, τότε θα απελευθερωθούν κεφάλαια τα οποία σήμερα είναι δεσμευμένα για την απορρόφηση τυχόν ζημιών και θα διοχετευθούν για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας, αλλά και την επανεκκίνηση βιώσιμων επιχειρηματικών μονάδων.

Εταιρική διακυβέρνηση

Η αλλαγή εταιρικής κουλτούρας, είναι, σύμφωνα με την κ. Κατσέλη όρος επιβίωσης για το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, τόσο για να μπορεί να ανταποκρίνεται με ταχύτητα και ευελιξία στο νέο σύστημα εποπτείας, όσο και για να μεταβεί από θέση δύναμης και όχι αδυναμίας, στο νέο ψηφιακό τραπεζικό τοπίο.

Οι τράπεζες καλούνται να επενδύσουν και να αναβαθμίσουν τα συστήματα διαχείρισης κινδύνων και εταιρικής διακυβέρνησης ,ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται έγκαιρα στις αυξημένες απαιτήσεις πληροφόρησης και λογοδοσίας προς τις εποπτικές αρχές , τους μετόχους και τους πελάτες τους και να συμμορφώνονται γρήγορα και αποτελεσματικά ως προς τους δείκτες κεφαλαιακών απαιτήσεων και μόχλευσης στο πλαίσιο της προληπτικής εποπτείας .

Νέο μοντέλο

Υπάρχει ανάγκη για την καθιέρωση ενός νέου επιχειρησιακού μοντέλου στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, με επενδύσεις στη Πληροφορική και τις Τεχνολογίες, καθώς και στο ανθρώπινο κεφάλαιο, αλλά και με τη δημιουργία νέων δυναμικών πηγών εσόδων από νέα προϊόντα και υπηρεσίες.

Η προστιθέμενη αξία της επένδυσης των τραπεζών στο τομέα της Πληροφορικής, των Τεχνολογιών και της Καινοτομίας, δεδομένων των περιορισμών στους προϋπολογισμούς, είναι τεράστια. Η μετάβαση στο νέο ψηφιακό τραπεζικό πρότυπο, προϋποθέτει αποτελεσματικές και σύγχρονες υποδομές πληροφορικής και νέες τεχνολογίες, οι οποίες να μπορούν αφενός να υποστηρίζουν ενδοεπιχειρησιακά την οργάνωση και τη λειτουργία της ψηφιακής τράπεζας, και αφετέρου να μπορούν να υποστηρίζουν και να διαθέτουν τις νέες ψηφιακές υπηρεσίες προς τους πελάτες, γρήγορα, αποτελεσματικά και με ασφάλεια.

Δεν είναι τυχαίο, για παράδειγμα, ότι εμπορικές τράπεζες στην Ευρώπη έχουν αρχίσει να εισέρχονται και να συμμετέχουν στη λεγόμενη εναλλακτική αγορά χρηματοδότησης, που διεξάγεται μέσα πλατφορμών crowdfunding. Μια τέτοια στρατηγική επιλογή έκανε και στη χώρα μας η Εθνική Τράπεζα, δημιουργώντας την πλατφόρμα crowdfundingact4Greece, που σε πρώτη φάση λειτουργεί με βάση το μοντέλο των δωρεών, αλλά σύντομα, όταν διαμορφωθεί το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, θα μπορεί να λειτουργεί και ως επενδυτική πλατφόρμα και ως πλατφόρμα δανεισμού, κυρίως για τη παροχή μικροπιστώσεων και συμμετοχών στο εταιρικό κεφάλαιο νεοφυών επιχειρήσεων.

Λογοδοσία στην κοινωνία

Πέμπτο μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης, η εξωστρέφεια και λογοδοσία του τραπεζικού συστήματος προς την κοινωνία. Η αντιμετώπιση του χρηματοοικονομικού αναλφαβητισμού και η ανάγκη έγκυρης και αξιόπιστης ενημέρωσης αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη μείωση της αβεβαιότητας και την αντιστροφή της προβληματικής αντίληψης ότι «οι τράπεζες είναι απέναντι στη κοινωνία. Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν έχει άλλη επιλογή από το να αντιμετωπίσει δυναμικά και αποφασιστικά τις προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά του. “Είμαι αισιόδοξη ότι με τη βοήθεια όλων θα το πετύχουμε”, τόνισε.

Έρευνα της ΕΕΤ

Σε αντιπροσωπευτική δειγματοληπτική έρευνα της κοινής γνώμης που διεξήχθη τον περασμένο μήνα για λογαριασμό της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, αποτυπώνονται ανάγλυφα οι δείκτες που τεκμηριώνουν την κρίση εμπιστοσύνης του κοινού προς το Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα, μιας κρίσης που επιδεινώθηκε σημαντικά λόγω της γενικότερης χρηματοπιστωτικής κρίσης και της μείωσης του βιοτικού επιπέδου μεγάλων στρωμάτων του πληθυσμού.

Έτσι :

• Το 80,3% των ερωτωμένων απαντά ότι εμπιστεύεται λίγο έως καθόλου το τραπεζικό σύστημα. Το 2008, πριν το ξέσπασμα της κρίσης στη χώρα μας το ποσοστό αυτό ήταν 38,5%. Σήμερα, μόλις το 19,3% δηλώνει ότι εμπιστεύεται πολύ έως αρκετά το τραπεζικό σύστημα.

• Παρά τα θετικά αποτελέσματα της πρόσφατης ανακεφαλαιοποίησης που έχουν καταστήσει τις Ελληνικές Τράπεζες φερέγγυες και θα μπορούσαμε να πούμε υπερκεφαλαιοποιημένες, ένα ποσοστό 67,1% θεωρεί ότι το τραπεζικό σύστημα δεν έχει καταστεί πιο ασφαλές μετά τη τελευταία ανακεφαλαιοποίηση, έναντι ποσοστού 27% που πιστεύει ότι έχει γίνει ασφαλέστερο. Ο φόβος για πιθανό κούρεμα καταθέσεων παραμένει διάχυτος παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο έχει αποκλεισθεί.

• Ποσοστό 86,8% πιστεύει ότι οι Ελληνικές τράπεζες δεν βοήθησαν τους Έλληνες πολίτες κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, ενώ το 80,7% θεωρεί ότι οι τράπεζες δεν ενδιαφέρονται για το κοινωνικό σύνολο.

Τι αναζητούν οι πολίτες από τις τράπεζες;

Στην κορυφή των επιλογών (37,3% των ερωτωμένων ) είναι το «κούρεμα» δανείων για όσους δεν έχουν τη δυνατότητα αποπληρωμής, η μείωση των επιτοκίων δανεισμού ( 24,1%) καθώς και η διεύρυνση του χρονικού περιθωρίου αποπληρωμής των δανείων (15,8%) . Με άλλα λόγια 77% των ερωτωμένων αναζητούν κάποια αποτελεσματική ρύθμιση του χρέους τους .

Από την έρευνα αυτή προκύπτει και η σημαντική ανάγκη προαγωγής του χρηματοοικονομικού εγγραμματισμού .Το 88,7% των πολιτών απαντάει ότι δεν είναι επαρκώς ενημερωμένο για τις αρχές λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος και την ύπαρξη ή πιθανή χρήση τραπεζικών προϊόντων.

Αυτή είναι η αντίληψη της Ελληνικής κοινωνίας για το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Αυτή η αρνητική θεώρηση- είτε δικαιολογημένη είτε όχι – τροφοδοτεί, αναπαράγει και συντηρεί τη κρίση εμπιστοσύνης προς τις τράπεζες και λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανάκτηση της ρευστότητας και την επανεκκίνηση της οικονομίας. “Η αντιστροφή αυτού του κλίματος αποτελεί επομένως προτεραιότητα για όλους τους κοινωνικούς εταίρους”, κατέληξε.

Πηγή: www.enikonomia.gr

advanced-floating-content-close-btn